Trwałość koloru zgodnie z instrukcją BFS nr 26 określa się za pomocą kodu trwałości koloru, opracowanego przez Niemiecki Związek Branży Farb, Dekoracji i Ochrony Budynków (Bundesverband Farbe Gestaltung Bautenschutz). Kod ten opisuje zmiany koloru powłok elewacyjnych i składa się z litery od A do C oraz liczby od 1 do 4.
Litera oznacza odporność powłoki na wietrzenie (tzw. kredowanie): A = niewielkie kredowanie, C = wyraźne kredowanie po trzech do czterech latach ekspozycji na warunki atmosferyczne. W skali od 1 do 4 oceniana jest odporność pigmentów na światło. „1” oznacza pigmenty nieorganiczne o doskonałej odporności na światło, które po 3–4 latach praktycznie nie zmieniają koloru. Ocena „4” oznacza pigmenty o ograniczonej odporności na światło, które w tym samym czasie ulegają wyraźnym zmianom koloru.
Najwyższą trwałość koloru mają odcienie oznaczone kodem trwałości koloru A1, natomiast odcienie z kodem C4 charakteryzują się ograniczoną trwałością.