Do szczególnie wrażliwych miejsc należą narożniki, powierzchnie ścian za szafami lub zasłonami oraz nieizolowane ściany zewnętrzne. Ponadto naroża pomieszczeń tworzone przez ściany zewnętrzne, łączenia ścian zewnętrznych z sufitami pokojowymi oraz nadproża okienne, które tworzą tzw. mostki termiczne.

W przeszłości nieszczelne okna zapewniały naturalną, stałą wymianę powietrza. Dziś nowoczesne okna są szczelne – zatrzymują ciepło, ale również wilgoć. Dawniej pojedyncze szyby sprzyjały kondensacji wody na ich powierzchni, która była odprowadzana na zewnątrz. Obecnie okna z podwójnymi lub potrójnymi szybami nie pełnią już tej funkcji. Dlatego wilgoć trzeba usuwać inaczej – poprzez regularne i prawidłowe wietrzenie.

Kilka razy dziennie należy wykonywać krótką wentylację impulsową, w ramach której w zależności od temperatury zewnętrznej okna i drzwi powinny być szeroko otwarte przez 2 do 15 minut. Ogólna zasada: w przypadku mrozów wietrzyć przez 2-3 minuty, w temperaturze 0-5°C przez ok. 5 minut, w temperaturze 5-10°C przez 5-10 minut, a przy 10-15°C przez ok. 15 minut. Dłuższe uchylanie okien nie przynosi żadnych korzyści, ponieważ powoduje jedynie wydostawanie się ciepłego powietrza na zewnątrz. Po prysznicu lub gotowaniu szeroko otworzyć okna na krótki czas, aby usunąć wilgoć, a w razie potrzeby włączyć wentylację mechaniczną. Odpowiednia wentylacja zapobiega zawilgoceniu ścian i znacznie zmniejsza straty energii.

Grzyby nie lubią suchych warunków. Aby zapobiec jej rozwojowi lub zahamować już istniejące ogniska, należy jak najszybciej osuszyć zawilgocone miejsca – przede wszystkim poprzez ogrzewanie. Równocześnie trzeba usunąć przyczynę powstawania wilgoci.